اصلا تا حالا فکرشو کردین که فلسفه ی این وبلاگ نویسی چیه؟

یعنی واقعا اینقدر آدم بیکار ریخته تو دنیا؟

ولی من فکر میکنم که آدم دلتنگ زیاده

آدم دلتنگه چون تنهاست همیشه تنها بوده از همون لحظه ای که اولین گناه رو مرتکب شد و باعث شد که به دنیا بیاد

همینه که سهراب هم میگه :

                                  آدم اینجا تنهاست . . .

                                                             آدم اینجا تنهاست !

خب حالا من دیگه چرا دارم مینویسم؟

نمی دونم شاید هم به خاطراین باشه که میخوام عقده های دلمو بیارم بریزم توی این دنیایی که آدما خودشون درستش کردن و اسمش هم گذاشتن :

                                                                                                                                                                         اینترنت

شاید به خاطر اینکه دیگه حرفها و گلایه ها یا همون دلتنگی ها توی چهارتا کتاب و چندتا دفترچه خاطرات جا نمیشه

شاید هم به خاطر اینکه دنیا اونقدر بزرگ شده که دیگه حرف آدمایی مثل ما  توش گمه

شاید هم . . .

به هر حال  هر چی که هست ؛  دلم میخواد اونقدر بنویسم  تا دیگه  جوهر و کاغذ اینترنت هم تموم بشه . اونقدر بنویسم تا حداقل بتونم خودمو پیدا کنم

و بفهمم که اصلا از زندگی چی میخوام ؟ شاید هم هیچی نخوام . ولی باید اینو بفهمم !

شاید اون موقع دیگه هیچ احتیاجی هم نداشته باشم که بگردم و التماس کنم تا کسی که . . .  اصلا ولش کن ! اگر هم بگم فایده ای نداره . پس چرا دیگه هم خودمو خسته کنم هم شما رو ؟ 

شب شد . دیگه برید بخوابید .   شب به خیر !

                یه کمی نظر بدین بد نیستا

                        به جون خودم !

این یه تیکه از یه ترانه ی قشنگه که من تقدیمش میکنم به محرم رازم و

بقیه ی مسافرا :

 سفرت بخیر مسافر! ای به جاده تن سپرده

  ای که دلتنگی  و غربت   منو از یاد تو برده

                                                                  . . .

اگر میخواین بقیه شو بدونین خودتون برین گوش کنین چون خیلی قشنگه

البته اون قسمتی که میگه " منو از یاد تو برده "  دو بار خونده میشه یادتون

نره

اسم خواننده اش نمیدونم چیه ؟ ولی حالا مگه مهمه؟

به هر حال اگه فهمیدم مینویسم. اصلا شاید خودتون بدونین .

اگر میدونین به منم بگین . خوشحال میشم ! 

امروز تصمیم گرفتم یه تفالی به دیوان حافظ بزنم

شاید اگر شما هم نیت کنید این فال ؛ فال شما هم باشه

امیدوارم هر چی هست به مراد دلتون برسین :

 اللهم صل علی محمد(ص) و آل محمد (ص)

باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش

                           بر جفای خار هجران صبر بلبل بایدش

ایدل ! اندر بند زلفش از پریشانی منال

                          مرغ زیرک چون به دام افتد تحمل بایدش

رند عالم سوز را با مصلحت بینی چکار ؟

                          کار ملک است آنکه تدبیر و تحمل بایدش

تکیه بر تقوا و دانش در طریقت کافریست

                             راهرو گر صد هنر دارد ؛ توکل بایدش

با چنین زلف و رخی بادا نظر بازی حرام

                            هر که روی یاسمین و جعد سنبل بایدش

نازها زان نرگس مستانه اش باید کشید 

                           این دل شوریده تا آن جعد و کاکل بایدش

ساقیا در گردش ساغر تعلل تا بچند؟

                            دور چون با عاشقان افتد تسلسل بایدش

کیست حافظ تا ننوشد باده بی آواز رود؟

                           عاشق مسکین چرا چندین تجمل بایدش؟

اینم یه شعر که از تلفیق سه تا شعر بوجود اومده شعر نیما یه نفر دیگه وخودم

آی آدمها که در ساحل نشسته شاد و خندانید

یک نفر را دوست میدارم ولی افسوس او فهمید

چه میشد او نگاه عاشق من را نمیدید

که شاید دزدکی با نامه هایم  میفرستادم

چه میشد او صدای قلب بی تابم که یک شب نام او را

                   با  هزاران سوز و خواهش کرد فریاد

                                                            نمیفهمید

چه میشد آه  اگر یک شب

                            بیاید او به سروقت دل تنها و غمگینم

چه میشد او اگر یک شب . . .

گفتم بگویمش از درد اشتیاق    

     لیکن برفت و سخن یک راز کهنه شد

     گفتی به من تو زندگی به عاشقی عادت نکن

                       یه عمره که قلب منو عاشق عادت میکنی

این چند روز اونقدر سرم شلوغ بوده که وقت نکردم چیزی بنویسم

اما الان حرفای زیادی دارم

یه نفر که بابا لنگ دراز نیست دیشب یه چیزی گفت که خیلی روی من تاثیر گذاشت

جمله اش  این بود:

                              هر موفقیتی از دل یه شکست بیرون میاد پس نباید از شکست ترسید

نمیگم تاحالا اینو نشنیدم ولی اون یه نفر اینو یه جوری بیان کرد که تازه به معنی حقیقی اش

رسیدم و خیلی روم تاثیر گذاشت

واقعا ازت ممنونم و این گل زیبا هم تقدیم به تو  :

خب بعد از چند روز دوباره سر و کله ی ما پیدا شد

ولی انگار خبری از سرو کله ی شما نیست .  یعنی واقعا اینقدر حرفام بی مزه است ؟

حداقل ما ز  یاران   چشم یاری داشتیم ...   نه اینکه خود غلط بود آنچه ما پنداشتیم ها  نه !

ولی  بابا آخه یه معرفتی گفتن  . یه رفاقتی چیزی حداقل یه فحش خشک و خالی که ...

البته میدونم شما اونقدر باشخصیت هستین که از الفاظ رکیک استفاده نمیکنید (آره جون خودت )

خب دیگه فعلا بسه !  دوباره نیام ببینم نظر ندادینا! نظراتتون هم یه جوری باشه که

 بادیدنش اینجوری بشم :  ( شوخی کردم هر چی دوست دارین بنویسین )

امشب میخوام یه خورده براتون درد دل کنم چون احساس میکنم یه نموره همچین پیش خودم ضایع شدم   

آخه هفته ی پیش از طرف رادیو جوان زنگ زدن گفتن فلان روز (که همین امروز ه) جشنواره طنزهای هیجده کلمه ای برگزار میشه که شما هم دعوت هستین . ما هم خوشحال شدیم گفتیم خب حتما خیلی مهمه که خودشون زنگ زدن دعوت کردن

اما امروز وقتی رفتم و دیدم که کل ایران ریختن تو سالن به اون کوچیکی من که از خودم خجالت کشیدم که اینقدر خودمو تحویل گرفتم و پاشدم رفتم و بعدش هم چون جا نبوده روی پله ها نشستم .

البته اینا مهم نیستا ! مهم اینه که اگر میدونن  جا به اندازه کافی نیست چرا دیگه اینقدر توی رسانه ها تبلیغ میکنن؟  و بعدش هم وعده های بیهوده میدن؟

اصلا چرا کسی ازشون نمیپرسه که مهمونایی که گفته بودن میان چرا نیومدن؟

اصلا بگذریم !  من که هیچوقت اهل شکایت نبودم نمیدونم چرا ایندفعه از دهنم پرید؟ شما هم از من نشنیده بگیرید .

                                       به هر حال تو زندگی دغدغه های مهم تری وجود داره  

اونایی هم که هنوز ندیدن برن یه فکری به حال خودشون بکنن

    یک شب دلم برای خدا نامه مینوشت        از قصه های بی سر و ته. ظلم سرنوشت

    از عاشقانه  ـ   گل آلود   قلب هایمان        از عشق های ممنوع . !  از کارهای زشت

   از اینکه سالیان دراز است گفته اند :         هر کس که کار  خوب کند می رود    بهشت

   از اینکه  قلب دوزخ دیگر ز ما پر است         پس کار های خوب چه کسی را برد بهشت؟

   یک شب خدا صدای مرا تا به عرش برد      یک شب نشست برای دلم نامه ای نوشت

البته این غزل هم از خودم بود. انشاا... اگر شد از شاعرای دیگه هم مینویسم

اصلا چطوره یه بخش در خواستی بذاریم .یعنی هر کس از هر شاعری که خواست بگه من اینجا بنویسم

تازه میتونم به سوال های ادبی هم (البته تا جایی که بتونم ) جواب بدم

                                                                                                                 پس منتظرتون هستم

                                                                                                                             راستی : نظر یادتون نره

سلام !

این اولین باری است که من یک وبلاگ برای خودم دارم.  به خاطر همین اگر نقصی یا کم و کاستی دارد  شما

ببخشید و بگذارید به حساب ناشی بودن بنده. ( که البنه از باعث و بانی اش هم تشکر میکنم که کمکم کرد )

اول از همه می خوام عید نیمه شعبان رو به همه ی دوستان تبریک بگم

فقط خدا کنه که وبلاگ خوبی از آب در بیاد

خب دیگه تعارف بسه !  بریم سر اصل مطلب :

بذارید برای خالی نبودن عریضه همین اول کار   چند سطر شعر بنویسم که با اجازه تون کار خودمه :

       من به دنبال کسی می گردم

                                          که شبی از شبها

      آمد و رفت و هنوز

                 نام او را افسوس

    من نمیدانم چیست؟

            من نپرسیدم چیست؟  . . .            

خب دیگه برای امروز فکر میکنم کافی باشه. امیدوارم دفعه ی دیگه دست پر تر بیام .

راستی یادم رفت اولش بگم :

                         به وبلاگ جودی-آبوت خوش اومدین