از همه ی شما عزیزان متشکرم :

مرد شب ـ به خاطر  نظرات زیبا و وبلاگ خیلی قشنگتون ممنونم

آقا بهمن ( ماندگار) ـ از اینکه نظرتون و نوشتین ممنون . چشم اگر شد به شما سر میزنم

تازه های ادبی ـ  از لطف شما سپاسگزارم

آقا منصور ـ از اینکه اومدی تو وب من برای خودت تبلیغ کردی ٬  مرسی !!!   ولی اشکالی نداره . وبلاگت و هنوز ندیدم . اگر تونستم حتما میام میبینم

مریم خانم ـ از لطفتون خیلی خیلی متشکرم

همراز ـ نمی دونم چرا از این اسم استفاده کردی ؟ اما از اینکه نظر خودتو نوشتی ممنونم و در مورد اون سوالت هم باید بگم که من نمیدونم چرا نوشته هام این جوریه  اما چشم سعی میکنم که دیگه از این به بعد شاد تر بنویسم

آقا احسان ـ البته نمیدونم بازم به ما سر میزنی یا نه اما به هر حال از سخنرانی

بلند بالا تون متشکرم

دختر عموی بسیار عزیزم الهام جان ـ از اینکه بعضی وقتا وقت با ارزش

خودتو صرف خوندن دلتنگی های من میکنی خیلی خیلی متشکرم . بازم بیا خوشحال میشم

آقا یا خانم رستمی فرد ـ از لطف شما ممنون . وبلاگتون و دیدم . اونایی که

حرفی برای گفتن دارن کم پیدا میشن و شما جزو اون کم ها هستین .

خانم گلابتون ـ پس شما هم اهل عرفان و ادبیات هستین . اگر شما بخواین من

بازم از شعرای مولانا مینویسم . اما گفتن از مولانا از عهده ی من تازه وارد بر نمیاد

و محرم راز خوبم ـ  که همیشه حرفا و نظراتش توی قلبم خونه داره

از همه تون  متشکرم . اگر کسی از قلم افتاده به خوبی خودش مارو ببخشه .

و خواهشی هم که ازتون دارم اینه که دلم میخواد توی این نظرات مثل گلتون

انتقاد هم ببینم . هر چی تند و تیز تر بهتر . به شرطی که سازنده باشه .

                                 همه تون و دوست دارم

مرا ز روز قیامت غمی که هست این است :

                                         که روی مردم دنیا دوباره باید دید

             (حالا شما زیاد مصرع دومش و جدی نگیرید )

راستی گفته بودم که این مطالب رو از یه منبع موثق مینویسم

اون منبع اینه :

کتاب  " زندگینامه مولانا جلال الدین محمد بلخی "

 نویسنده :  دکتر توفیق سبحانی

کتاب با ارزشیه . اگر دوست دارین خودتون مطالب بیشتری از مولانا بدونین

من پیشنهاد میکنم که حتما بخونیدش

میگن یه روز مولانا جلال الدین داشته از بازار زرگر ها عبور میکرده

توی حجره ها و مغازه ها هم زر گر ها مشغول کار خودشون بودن و به اصطلاح

زر کوبی میکردن و پتک میزدن

مولانا برای یک لحظه متوجه صدا ها یی میشه  که از زدن پتک بوجود اومده بود

که براش مثل یه موسیقی ٬  ضربدار و آهنگین میشه

و ناگهان مولانا از خود بی خود میشه و شروع میکنه به رقص و سماع و خوندن

و سرودن شعر که :

   عجب گنجی  پدید آمد در آن دکان  زرکوبی

                   زهی صورت ٬ زهی معنی ٬ زهی خوبی زهی خوبی

                                                                     . . . 

   از اینکه با این ادبیات بسیار ساده دارم مینویسم عذر میخوام 

  در واقع دارم اطلا عاتی رو که تو ذهنم دارم ٬ تعریف میکنم به خاطر همین دلیلی 

ندیدم که بخوام با ادبیات فنی تر   و زبان ادبی تر بنویسم 

به هر حال اینجوری صمیمانه تره 

وگر نه من خودم میدونم که ارزش عارفان و شاعران بزرگی مثل مولانا 

خیلی بالا تر از اینه که این جوری دربا ره شون بنویسیم 

اما اگر میخواین درباره ی مولانا اون جوری که ارزشش حفظ شده باشه چیزی بخونین 

من کتاب دکتر زرین کوب رو به شما پیشنهاد میکنم 

رو سر بنه به بالین ٬ تنها مرا رها کن

                         ترک من خراب شبگرد مبتلا کن

این بیت مطلع یه غزل زیباست که مولانا جلال الدین وقتی که در

بستر بیماری بوده و آخرین پرتو های نور وجودش دیگه داشت به

یک غروب غم انگیز تبدیل میشد برای پسرش سرود

***

اگر دوست داشته باشین بازم براتون از مولوی و زندگی اش میگم

البته از یک منبع موثق !

  دل ز دستم برده اند اما نمیدانم که برد ؟

             غمزه بر ابرو اشارت میکند ابرو به چشم

 وقتی که دوستت دارم ٬

 وقتی که دوستم داری ٬

 وقتی که  " وقتی "   " هیچوقت "  میشود

  و   " دوست داشتن "  دیگر حتی به شکل یک فعل هم نیست

  تا چه رسد به احساسی بیهوده

 تا من روزی سه وعده صرفش کنم ‌‌‌‌٬ 

                                             [ بالا بیاورم ]

                                                                . . .

 حالا میدانم با تمام عشقی که در قلبم دارم

                                    می شود فراموشت کرد

                                                                  " مریم "

   هر که دنیا خواهد علم آموزد

و هر که آخرت خواهد در عمل کوشد

                                              " ابن سینا "

  اگر یادمان بود و باران گرفت

        نگاهی به احساس  گلها  کنیم

 زخم زندگی ات من بودم

 همه به زخمهایشان دستمال میبندند

 تو به زخمت دل بستی

روی دریاچه ی آرام نگین

                        قایقی گل می برد  ...

اسم این کوچولو میثمه

الان دیگه باید ۳ سالش شده باشه

حیف که دوره . خیلی دور

حتی منو نمیشناسه . اما شاید بزرگتر که شد

مامان و باباش بهش بگن که اون سر دنیا یه شهری هست که  . .  .

شاید هم قبل از اینکه بزرگتر بشه با مامان و باباش بیاد

ولی حالا . . .

سلام الهام جان

از اینکه برام نظر دادی ممنونم

بازم بیا

شاعر این شعر و شعر پایینی رو نمیدونم کیه

اما چون خوشم اومده مینویسم :

من شمع جگر سوخته ام میفهمی ؟

پروانه ی پر سوخته ام میفهمی ؟

حالا تو بگو که کیستی ؟ با من گفت :

من عشق پدر سوخته ام می فهمی ؟

                         عید همه مبارک

                    تعطیلی ها  خوش بگذره