یه شاعری که نمیدونم اسمش چیه ؟ میگه :

من به مردن راضی و پیشم نمی آید اجل

        بخت بد  بین کز اجل هم ناز می باید کشید!

  ناگهان قلبم فرو ریخت

            وقتی در خواب و بیدار امروز صبح صدایت را شنیدم .

                    و اشتباهی خیال کردم که دوستم داری !

                               دوستم داشتی؟

                                       اصلا کسی هم پیدا می شود که فرزند خود را دوست بدارد؟                         

                                       ***

                                         حالا هی فیلم  " گیس بریده " را که نگاه میکنم

                                بیشتر باورم میشود که

              تو گیس هایم را بریده ای !

من چای تلخ را بیشتر دوست دارم .

سفارش داده ام یک عینک ته استکانی برایم بسازند

  تا دنیا را یکباره سر بکشم .

  چقدر بغض که در گلویم پوست میترکاند و بزرگ میشود                         

  چه ساده فریب چشمهای باوقارت چشمانم را خراشید

  و در انتهای این مسیر کوتاه صادقانه از هم پاشیدم

  چه بی رحمانه زندگی را به حلقوممان ریختند

  دلم میخواهد در یائسگی چشمانم خون بالا بیاورم

  و روی صفحه ی شکسته ی دلم

  حریصانه بمیرم